Punkt Informacyjno-Konsultacyjny (PIK) to ważna część nowego Centrum Wiedzy o Dostępności (CWoD). Pomagamy osobom i instytucjom z zewnątrz dbać o dostępność oraz projektować bez barier (zgodnie z zasadami projektowania uniwersalnego).
Chcemy dzielić się najnowszą wiedzą o projektowaniu bez barier (uniwersalnym) oraz mówić, jakiego wsparcia możemy Ci udzielić.
Doradzamy instytucjom, deweloperom i projektantom, jak tworzyć architekturę dla każdego – wygodną i bez barier „od wejścia do wyjścia”.
W Naszum Punkcie znajdziesz bazę materiałów podzieloną na działy dla urzędników, mieszkańców i architektów.
Śledzimy zmiany w prawie oraz nowych technologiach i przekazujemy tylko najważniejsze, aktualne informacje. Pomagamy odnaleźć się w gąszczu przepisów i nowinek technologicznych – wybieramy dla Ciebie to, co naprawdę istotne i aktualne.
Aktualizacje prawne i normatywne:
Informowanie o zmianach w przepisach, takich jak wejście w życie zmian w Rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych czy nadchodzący Europejski Akt o Dostępności. Tłumaczenie skomplikowanych zapisów norm (np. ISO 21542:2021) na język praktyki projektowej.
Nowinki cyfrowe (WCAG 2.2):
Przekazywanie wiedzy o ewolucji standardów cyfrowych (przejście z WCAG 2.1 na 2.2) oraz wykorzystaniu sztucznej inteligencji (AI) w automatycznym testowaniu dostępności i generowaniu opisów alternatywnych.
Promocja Projektowania Uniwersalnego (PU):
Edukacja w zakresie 7 zasad projektowania uniwersalnego (m.in. równy dostęp, elastyczność użycia, tolerancja na błędy), z naciskiem na to, że PU jest narzędziem lepszym jakościowo niż „racjonalne usprawnienia” czy „dostęp alternatywny”, które powinny być stosowane tylko w ostateczności.
Standardy Krajowe i Zagraniczne:
W zasobach bazy wiedzy CWoD znajdują się polskie akty prawne (Ustawa o dostępności, Europejski Akt o Dostępności) oraz zagraniczne benchmarki, w tym amerykańskie standardy ADA (Americans with Disabilities Act) oraz irlandzkie wytyczne „Building for Everyone”, które zespół przyjął jako merytoryczny wzorzec do implementacji w polskich warunkach.
Analizy Porównawcze:
Zestawienia rozwiązań z Polski północnej z realizacjami zagranicznymi (Holandia, Hiszpania)
Taksonomia Innowacji:
Informacje będą kategoryzowane według opracowanej przez zespół taksonomii:
Kategoria A (wymóg prawny), Kategoria B (trendy), Kategoria C (innowacje)




Eksperci PIK będą oferują wiedzę techniczną i strategiczną w trzech obszarach:
Architektura (Bryła i Ogólna Infrastruktura)
Jak zapewnić dostępność „od wejścia do wyjścia”:
– Wejścia i komunikacja pionowa: Konsultowanie rozwiązań dla stref wejściowych (drzwi automatyczne, brak progów), dobór wind (wymiary, systemy głosowe) oraz parametry pochylni i podjazdów.
– Bezpieczna Ewakuacja: Doradztwo w zakresie projektowania miejsc oczekiwania na ewakuację, doboru sprzętu (krzesła ewakuacyjne, maty) oraz systemów powiadamiania wizualnego i dźwiękowego dla osób z niepełnosprawnościami sensorycznymi.
– Audyty architektoniczne: Pomoc w weryfikacji projektów budowlanych pod kątem zgodności z ustawą o zapewnianiu dostępności oraz „Standardami Dostępności”.
Architektura Wnętrz
W tym obszarze konsultacje są skupione na ergonomii, sensoryce i detalu:
– Wyposażenie i Meble: Wskazówki dotyczące doboru mebli, np. lad recepcyjnych z obniżonym blatem (dla osób na wózkach), krzeseł z podłokietnikami (dla seniorów) oraz regulowanych stanowisk pracy.
– Pomieszczenia sanitarne: Projektowanie dostępnych toalet (przestrzeń manewrowa, uchwyty) oraz tzw. „komfortek” (pomieszczeń z leżankami dla dorosłych osób niesamodzielnych).
– Informacja i Orientacja (Wayfinding): Doradztwo w zakresie systemów informacji wizualnej (kontrast, czcionka bezszeryfowa), dotykowej (plany tyflograficzne, oznaczenia Braille’a na poręczach) oraz pętli indukcyjnych w recepcjach i salach konferencyjnych.
– Kolorystyka i Materiały: Dobór materiałów wykończeniowych o odpowiednim współczynniku odbicia światła (LRV) i kontraście, aby ułatwić nawigację osobom słabowidzącym (kontrastowe kolory, właściwości akustyczne, oświetlenie o odpowiednim współczynniku oddawania barw Ra).
– Weryfikacja projektów pod kątem parametrów ergonomicznych (np. zasięgi rąk osób na wózkach, szerokości ciągów komunikacyjnych).
Architektura Krajobrazu i Przestrzeń Zewnętrzna
Eksperci wspierają tworzenie dostępnych dla każdego terenów zielonych i rekreacyjnych:
– Nawierzchnie i Ścieżki: Dobór stabilnych, antypoślizgowych nawierzchni (unikanie sypkiego żwiru, nierównej kostki) oraz projektowanie ścieżek o odpowiedniej szerokości i nachyleniu.
– Ogrody Terapeutyczne i Sensoryczne: Konsultacje w zakresie doboru roślin (nietoksycznych, stymulujących zmysły, hortiterapia) oraz projektowania podniesionych rabat, które umożliwiają pracę w ogrodzie osobom na wózkach i seniorom.
– Mała Architektura: Wytyczne dla ławek (konieczność oparć i podłokietników), koszy na śmieci i tablic informacyjnych w przestrzeni parkowej, tak aby nie stanowiły przeszkód dla osób niewidomych.
– Miejsca Parkingowe: Wyznaczanie i odpowiednie oznakowanie (poziome i pionowe) miejsc parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami blisko wejść do budynków.
Metodologia działania (Podejście eksperckie)
Eksperci PIK w swoich konsultacjach proponują:
– Projektowanie Uniwersalne: Jako priorytet – tworzenie rozwiązań dobrych dla wszystkich od razu, bez konieczności późniejszych adaptacji.
– Racjonalne Usprawnienia: Jako alternatywę w sytuacjach, gdy pełna przebudowa nie jest możliwa (np. w obiektach zabytkowych lub przy ograniczonym budżecie).
Centrum udostępnia zweryfikowane przykłady wdrożeń, pokazując, że dostępność może być estetyczna i funkcjonalna.
Ponadto proponujemy


• Symulatory VR: Scenariusze wirtualnej rzeczywistości (np. „Ogród Sensoryczny”, „Biuro”), pozwalające użytkownikom wcielić się w osoby z różnymi ograniczeniami.
• Materiały Edukacyjne: Zestawy klocków LEGO z figurkami osób z niepełnosprawnościami (wózki, protezy, psy przewodniki) oraz klocki LEGO Braille, służące do warsztatów i oswajania tematu inkluzywności.
• Wzorniki i Próbki: Informacje o właściwościach materiałów, np. nawierzchniach zewnętrznych przyjaznych dla wózków (unikanie geokraty, stosowanie mat plażowych na bruku).
stanowi serce nowego Centrum Wiedzy o Dostępności (CWoD). Jest to specjalna przestrzeń gdzie łączymy nowoczesne technologie z edukacją praktyczną.
Sala demonstracyjna została zaprojektowana jako miejsce „doświadczania”. Jej głównym zadaniem nie jest tylko przekazywanie teorii, ale budowanie empatii poprzez symulację ograniczeń, z jakimi zmagają się osoby ze szczególnymi potrzebami. Jest wykorzystywana do:
• Realizacji warsztatów empatyzujących dla architektów, deweloperów, urzędników i młodzieży.
• Prowadzenia konsultacji w ramach Punktu Informacyjno-Konsultacyjnego (PIK).
• Prezentacji dobrych praktyk projektowania uniwersalnego (modele 3D, filmy, zdjęcia).
Główne wyposażenie – Symulator VR
Kluczowym elementem sali jest zaawansowany symulator Wirtualnej Rzeczywistości (VR), który pozwala użytkownikom „wcielić się” w osoby z różnymi niepełnosprawnościami. Zestaw składa się z:
• Sprzętu komputerowego: 3 stanowiska z komputerami o wysokiej mocy obliczeniowej (gamingowe), monitorami, goglami VR i kontrolerami ruchu.
• Platformy z wózkiem inwalidzkim: Rzeczywisty wózek inwalidzki umieszczony na specjalnej platformie z silnikami. Platforma stawia opór adekwatny do nawierzchni (np. piasek, krawężnik), a aplikacja śledzi obroty kół, przenosząc ruch do świata wirtualnego.
• Kombinezonu geriatrycznego: Specjalny ubiór (kamizelka, obciążniki, usztywniacze), który symuluje ograniczenia ruchowe osoby starszej, utrudniając proste czynności jak sięganie po przedmioty,.
Scenariusze symulacji
Oprogramowanie sali demonstracyjnej umożliwia realizację konkretnych scenariuszy edukacyjnych:
• Poruszanie się na wózku: Przejazd przez wirtualne miasto pełne barier (wysokie krawężniki, strome podjazdy).
• Wady wzroku: Symulacja chorób takich jak zaćma, jaskra, daltonizm czy zwyrodnienie plamki żółtej przy użyciu filtrów VR.
• Niedosłuch: Scenariusz, w którym użytkownik musi komunikować się w urzędzie lub przychodni mając ograniczony dostęp do dźwięku.
• Turystyka nadwodna i hotelarstwo (Nowość): Specjalny moduł pokazujący bariery w hotelach (recepcje, pokoje) oraz infrastrukturze nadwodnej (molo, keja), prezentujący zarówno błędy, jak i wzorcowe rozwiązania dostępne.
Wyposażenie multimedialne i aranżacja
Poza strefą VR, sala będzie wyposażona w tablicę interaktywną 65 cali, służącą do omawiania projektów, wyświetlania modeli 3D i prowadzenia części teoretycznej szkoleń. Całość tworzy środowisko, w którym deweloperzy czy architekci mogą na własnej skórze poczuć, dlaczego np. odpowiednia szerokość drzwi czy wysokość lady recepcyjnej jest tak kluczowa dla użytkowników końcowych.

Uczestnicy szkolenia nie są obserwatorami – stają się użytkownikami otoczenia z perspektywy konkretnych ograniczeń sprawności. Trening opiera się na wykorzystaniu zaawansowanych zasobów technologicznych i fizycznych CWoD:
Wykorzystując gogle VR i kontrolery, uczestnik „teleportuje się” do cyfrowo odwzorowanego miasta lub przestrzeni rekreacyjnej.
Scenariusz ruchu: Uczestnik siada na rzeczywistym wózku inwalidzkim umieszczonym na platformie z silnikami. Kręcąc kołami wózka, porusza się w VR. System dynamicznie zwiększa opór kół, gdy wirtualna nawierzchnia staje się nierówna lub gdy wózek jedzie pod górę. Zadaniem jest np. pokonanie wysokich krawężników lub zbyt stromych podjazdów.
Scenariusz sensoryczny wzroku: Przemierzając wirtualny sklep czy przychodnię, na obraz w goglach nakładane są filtry symulujące konkretne schorzenia: zaćmę (zamazany obraz), jaskrę (zawężone pole widzenia), daltonizm czy zwyrodnienie plamki żółtej (plama w centrum widzenia). Uczestnik musi w tych warunkach odczytać informacje wizualne lub odnaleźć drogę.
Scenariusz sensoryczny słuchu: Symulacja niedosłuchu i barier komunikacyjnych w podróży, gdzie uczestnik jest pozbawiony komunikatów głosowych i musi podjąć próbę interakcji za pomocą wirtualnej kartki papieru lub prostego języka migowego.
Scenariusz turystyki nadwodnej: Doświadczanie barier na molo, kei, w wypożyczalniach sprzętu wodnego oraz w dostosowanych i niedostosowanych pokojach hotelowych.
Uczestnik zakłada specjalny kombinezon geriatryczny o wadze do 9 kg, który poprzez system pasów, usztywnień i obciążników ogranicza ruchomość stawów i siłę mięśni.
Zadania fizyczne: W kombinezonie, mając dodatkowo nałożoną przyłbicę symulującą wady wzroku, uczestnik musi wykonać proste, codzienne czynności: przekroczyć wysoki próg, sięgnąć po przedmiot z wysokiej półki, wypłacić gotówkę z bankomatu lub skompletować listę zakupów.
Wykorzystanie prostych, ale niezwykle mocnych bodźców fizycznych w przestrzeni edukacyjnej:
Poruszanie się o kuli/chodziku: Pokonywanie realnych barier architektonicznych w budynku.
Opaski na oczy i laski dla niewidomych: Całkowite odcięcie wzroku. Uczestnik musi przejść wyznaczoną ścieżkę, polegając wyłącznie na słuchu, dotyku stóp (faktura nawierzchni) oraz nawigacji za pomocą laski, ucząc się roli systemów tyflograficznych i beaconów.
Po przejściu testów fizycznych i cyfrowych, uczestnicy siadają do makietowania uniwersalnego.
Za pomocą specjalistycznych zestawów klocków Lego (zawierających
figurki z niepełnosprawnościami, wózki inwalidzkie, wózki dziecięce i elementy infrastruktury miejskiej) uczestnicy mają za zadanie przeprojektować wadliwą przestrzeń tak, aby była w pełni inkluzywna.


Dedykowane pracownikom jednostek samorządu terytorialnego (szczególnie gmin wiejskich i miejsko-wiejskich) oraz instytucji publicznych (szkół, sądów, instytucji kultury), które zlecają przygotowanie prac architektonicznych.
Na czym polegają: Szkolenie uczy, jak prawidłowo konstruować zapytania ofertowe, Specyfikacje Warunków Zamówienia (SWZ) oraz jak planować modernizacje i zakupy z uwzględnieniem wątku dostępności.
Zakres tematyczny: Wdrażanie zapisów polskiego prawa (Ustawy o zapewnianiu dostępności) w procesach inwestycyjnych.
Standardy dla Przestrzeni Nadwodnych i Wiejskich: Zasady projektowania i adaptacji marin, plaż, pomostów, promenad oraz ścieżek rekreacyjnych na terenie małych gmin.
Praktyczna ocena wskaźników dostępności architektonicznej podmiotów publicznych i niwelowanie barier „tu i teraz”.
Skierowane do czynnych zawodowo architektów, urbanistów, projektantów wnętrz oraz architektów krajobrazu.
Na czym polegają: Warsztaty te mają formę zaawansowanych studiów przypadków (case studies) oraz pracy na specjalistycznych narzędziach analitycznych wypracowanych w projekcie.
Zakres tematyczny:
Obiekty Zabytkowe i Konserwatorskie: Adaptacja i rewaloryzacja budynków historycznych pod nadzorem konserwatora zabytków (w oparciu o analizę realnych wniosków i badań z Gdańska, Krakowa czy Malborka).
Projektowanie Terapeutyczne i Sensoryczne: Wykorzystanie wiedzy z zakresu hortiterapii w kształtowaniu miejskich terenów zieleni (parków, skwerów, bulwarów) dla grup o szczególnych potrzebach, w tym seniorów i osób neuroróżnorodnych.
Mapowanie Dostępności: Nauka zaawansowanych metod diagnostycznych (np. metody IAS i bazy mapowania), które pozwalają identyfikować bariery sensoryczne i ruchowe, wykraczające daleko poza standardowe podejście „tylko dla osób na wózkach”.
Przeznaczone dla inwestorów prywatnych oraz firm kształtujących rynek mieszkaniowy i komercyjny.
Na czym polegają: Skupiają się na ekonomicznym i społecznym uzasadnieniu certyfikacji dostępności oraz pokazują, jak projektowanie uniwersalne podnosi wartość rynkową inwestycji, czyniąc ją elastyczną na zmiany demograficzne.
Zakres tematyczny:
Standardy budownictwa wielorodzinnego: projektowanie dostępnych mieszkań bez barier stygmatyzujących (rezygnacja z segregujących „protez” architektonicznych wprowadzanych poniewczasie na etapie realizacji).
Architektura domów opieki senioralnej oraz przestrzeni uzdrowiskowych – ergonomia wnętrz wspierająca autonomię osób starszych.

Dni otwarte to wydarzenia edukacyjne planowane głównie z myślą o młodzieży. Mają one na celu upowszechnianie zasad dostępności i projektowania uniwersalnego. Każde wydarzenie potrwa średnio 6 godzin i będzie miało charakter interaktywny, łączący wiedzę teoretyczną z praktycznymi warsztatami. Uczestnicy wezmą udział w zajęciach, podczas których będą z klocków LEGO budować „miasto dostępne” zgodne z ideą projektowania uniwersalnego.

W ramach tego działania odbywają się coroczne konferencje upowszechniające zasady dostępności. Grupą docelową forów branżowych będą architekci, urbaniści, eksperci dostępności, przedstawiciele organizacji społecznych i pozarządowych, osoby z niepełnosprawnościami, technolodzy oraz urzędnicy ds. polityki przestrzennej. W programie forum przewidziano wręczenie nagród pn. „Przestrzeń dostępna dla wszystkich”.